O Canada…

aug 02 2015

O Canada…

O Canada! Our home and native land!
True patriot love in all thy sons command.
With glowing hearts we see thee rise,
The True North strong and free!
From far and wide, O Canada,
We stand on guard for thee.
God keep our land, glorious and free!
O Canada, we stand on guard for thee;
O Canada, we stand on guard for thee.

Deze woorden weerklonken door de straten van Vancouver op 1 juli, de 148ste verjaardag van het land. Al bij al waren de festiviteiten een beetje flauw. Een stoetje hier, een straatartiest daar, een optreden en vuurwerk in de baai. Voor vele Canadezen was het een uitstekende gelegenheid om hun kritische stem te laten horen. Toen een aantal politieagenten een groep anarchisten benaderden begonnen die prompt te roepen: “In the name of the queen, get out of here!” “You’re a waste of our tax money!” Enzoverder. De agenten glimlachten en liepen door. (Misschien waren Canadezen dan toch lief?) Een beetje verder werd er betoogd voor de legalisering van cannabis. De inwoners van Vancouver hebben nochtans niet te klagen, want hun stad heeft tientallen ‘cannabis clinics’, waar je legaal je spul kan gaan kopen als je een doktersbewijsje hebt dat je ‘medische problemen’ hebt. Geen nood als je je briefje vergeten bent. De clinics hebben zelf ook een dokter die je kan onderzoeken. Slaapt u soms moeilijk?

image

Mijn hoogtepunt op Canada day was een onverwacht gratis optreden van Jef Neve op het Vancouver jazz festival. Ons landje heeft talent! Hij bracht onder andere een ode aan Stromae met een cover van Formidable. Subliem!

Vancouver moet het vooral hebben van zijn fantastische locatie. Het vrij kleine stadscentrum is bijna volledig omgeven door water en bergen waardoor je op vele kruispunten tussen de gebouwen door een prachtig vergezicht krijgt. Ook het centrale Stanley park is een zalige groene oase waar je tussen de lopers, fietsers en skaters 10km langs het water kan lopen en helemaal tot rust kan komen. Flipflops bleken wel niet de ideale keuze te zijn. Voor de rest vond ik het centrum weinig inspirerend: straten in een dambordpatroon met veel fastfoodrestaurants en verbazend veel daklozen. Na een avondje stappen in Gastown, waar jongeren uit de bol gingen op countrymuziek en ik vol zelfvertrouwen de mechanische stier beklom en iets minder enthousiast de lucht in vloog, liepen we door een straat die volledig door daklozen was ingenomen. Winkelkarretjes, kartonnen dozen, vuile dekens, zakken vol rommel en kooien met ratten, ik leek wel in een of andere filmset beland te zijn. Tientallen keren per dag werd ik om hulp gevraagd. De locals leken ze zelfs al niet meer te zien.

Om enkele dagen te ontsnappen aan de stad en omdat alle hostels volzet waren, trok ik naar Victoria op Vancouver island, een aangenaam rustig stadje in een mooie groene setting. Ik leerde er leuke mensen kennen, genoot van jamsessies in de hostel, ging orka’s spotten in de baai en had mijn eerste duikervaring in koud water. Volledig ingepakt gingen we de zee in. Zeker een ervaring; we zagen grote vissen, anemonen, zeeslakken, zee-egels, krabben en kreeften. Maar het water was maar 10 graden, de zichtbaarheid een meter of drie en het zeewier en de stroming maakten het er ook niet makkelijker op. Niet bepaald de omstandigheden die ik van Bali en de Maldiven gewend was.

image

Oorspronkelijk wou ik rechtstreeks doorreizen naar Seattle, maar ik bedacht me dat ik eigenlijk nog niets van Canada had gezien, dus ik besloot op een 8-daagde rondreis te gaan naar Banff en Jasper national parks in de Rocky Mountains zodat ik toch iets van de prachtige Canadese natuurwonderen zou meepikken. Ik vertrok met een twintigtal andere mensen van de hele wereld op avontuur. De groepssfeer zat meteen goed en de activiteiten en landschappen waren allemaal dik in orde. Ik zwom in de mooiste (en koudste!) meren, zag een gevecht tussen een visarend en een grote arend die zijn vis probeerde te stelen, wandelde op gletsjers, ging raften, maakte 360’s in een jetboat, leerde paddleboarden, zong karaoke in mijn pyjama, bewonderde beren van dichtbij, zag de zalmen hoog het water uit springen om stroomopwaarts terug naar hun geboorteplaats te zwemmen, genoot van lange gesprekken bij het kampvuur en zoveel meer. De eindeloze zeeën van groene naaldbomen en de indrukwekkende hoge rotsen vormden het decor. Ik laat de foto’s voor zich spreken.

0 Comments
Share Post
No Comments

Post a Comment